Zijn verhaal
Een mooie reis
Ik heb een mooie reis gehad. Niet altijd een gemakkelijke reis. Niet altijd een eerlijke reis. Maar wel een leven waarvoor ik elke dag dankbaar ben geweest.
Mijn naam is Lieven Cnudde. Echtgenoot van Natascha. Papa van drie fantastische kinderen. Als er één ding is waar ik het meest trots op ben, dan is het wel mijn gezin. Zij zijn mijn grootste liefde, mijn grootste motivatie en mijn grootste geluk.
In 2020 kreeg ik te horen dat ik darmkanker had, met uitzaaiingen in de lever. De boodschap was hard. De prognose nog harder: zes maanden. Maar ik was nog niet klaar met leven. Die zes maanden werden uiteindelijk bijna vijf jaar.
Vijf jaar waarin ik alles uit het leven bleef halen. Niet omdat ik ontkende wat er gebeurde, maar omdat ik weigerde om mijn ziekte mijn leven te laten bepalen. Ik geloofde in de kracht van voeding, beweging en mindset. Die overtuiging heeft me verder gebracht dan wie dan ook had verwacht.
In die jaren kreeg ik 78 chemobehandelingen, onderging ik een darmoperatie en drie leveroperaties. Maar als je mij zou vragen wat ik mij daarvan herinner, dan zijn het niet de ziekenhuizen die als eerste naar boven komen.
"Ik herinner me de mensen. Mijn gezin. Mijn vrienden. De vele gesprekken. De lachmomenten. De steun. De warmte. De verbondenheid."
Ik was een voetballer in hart en nieren. Sport gaf me energie en vrijheid. Ik bleef lopen, fietsen en bewegen. Tijdens mijn ziekte liep ik zelfs twee marathons. Niet om iets te bewijzen, maar omdat ik mij levend wilde voelen.
Ik hield van een goede koffie. Van lekker eten. Van een fietstocht. Van een voetbalwedstrijd. Van een onverwacht gesprek. Van de kleine dingen die een gewone dag bijzonder maken.
"Carpe Diem. Pluk de dag. Niet omdat morgen niet belangrijk is, maar omdat vandaag het enige is dat zeker is."
Mijn lied is Viva la Vida van Coldplay. Een lied over leven. En dat is wat ik geprobeerd heb te doen. Leven. Tot de laatste dag.
Uiteindelijk kwam er een einde aan mijn strijd tijdens een studiebehandeling. Dat bracht verdriet bij de mensen die ik graag zie. Maar ik hoop dat verdriet niet het enige is dat achterblijft. Ik hoop dat er ook kracht blijft. Dat er moed blijft. Dat er verbinding blijft. Dat Teamtousensemble blijft groeien.
Dat mijn kinderen weten hoe trots ik op hen ben. Dat mijn familie en vrienden weten hoeveel ze voor mij betekenen. En dat iedereen die dit leest, even stilstaat bij hoe kostbaar het leven is.
"Dus als je op deze bank zit, kijk dan even rondom je. Voel de zon op je gezicht of de wind door de bomen. Denk aan iemand die je graag ziet. Geniet van het moment. Want uiteindelijk zijn het die momenten die tellen."
Leef. Heb lief. Maak herinneringen. En vergeet nooit: Carpe Diem.
— Lieven Cnudde